เมย์...หมอสาวคนใหม่ (ที�
เมย์...หมอสาวคนใหม่ ตอนที่ 5 แผนขั้นแรกของตาคำ "คุณหมอเมย์จะไปไหนหรือค่ะ" เสียงใสๆ ของบัวสาวน้อยทักเมย์ที่กำลังจัดข้าวของพะรุพะรังใส่ตะกร้าหน้ารถจักรยาน เมย์เงยหน้าขึ้นมามองแล้วยิ้มทักสาวน้อยวัยใสที่เคยมาอยู่เป็นเพื่อนเธอได้พักหนึ่ง แต่หลังจากที่เมย์เริ่มชินกับสถานที่แล้ว บัวก็กลับไปทำงานในโรงครัวตามเดิม "อํอ เมย์ว่าจะออกไปเยี่ยมคนไข้ตามบ้านเหมือนเดิมจ๊ะ แล้วบัวละจะไปไหน" "คุณหมอใหญ่แกให้บัวไปตามตาคำมาพบแกนะค่ะ เห็นว่าจะให้ไปซื้อของในเมืองโน่นค่ะ คุณเมย์จะฝากซื้ออะไรหรือปล่าวค่ะ" "ไม่หรอกจ๊ะ ไม่รู้จะซื้ออะไร ที่บ้านก็มีครบหมดแล้ว" "ถ้างั้นบัวขอตัวก่อนนะค่ะ คุณหมอเมย์ก็ขับรถระวังด้วยนะค่ะ เมื่อคืนฝนพึ่งตกทางมันลื่น" "จ๊ะ ขอบใจนะ" โดยปกติหลังจากที่เมย์ออกตรวจคนไข้ในโรงพยาบาลเสร็จแล้ว ในเวลาว่างเธอก็มักจะปั่นจักรยานออกไปเยี่ยมเยือนผู้ป่วยตามบ้านอยู่เป็นประจำ และวันนี้ก็เช่นกันเมย์ก็เตรียมตัวจะไปเยี่ยมบ้านผู้ป่วยซัก 2-3 ราย แต่มาเจอบัวเข้าเสียก่อน เมย์ได้มาอยู่ที่บ้านป่าหลังเขาได้เกือบเดือนแล้ว เธอเริ่มคุ้นเคยกับชีวิตในชนบทมากขึ้น ถึงจะไม่สะดวกสบายเหมือนในเมือง แต่ผู้คนที่นี่ก็ให้ความเคารพและเป็นกันเองกับเธอมาก ไม่ว่าเธอจะไปไหนมาไหนในละแวกโรงพยาบาล เมย์ก็มักได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีไม่ว่าเป็นผู้ใหญ่หรือเด็ก เพราะความสวย น่ารักของเธอทำให้เมย์เป็นที่ชื่นชอบของชาวบ้านอย่างรวดเร็ว ในช่วงแรกๆ เมย์รู้สึกแปลกๆ ที่พวกหนุ่มวัยรุ่นมักจะจ้องมองเธอจนตาแทบถลนออกมานอกเบ้า ซึ่งบางครั้งเมย์ก็ต้องกลั้นหัวเราะแทบแย่ที่เห็นพวกหนุ่มๆ เหล่านั้นเดินชนนั่นชนนี่เพราะมัวแต่มองตามเธอจนไม่มองทางเดิน แต่พวกเขาก็ไม่ได้แสดงกิริยาละลาบละล้วงเธอแต่อย่างใด จนในที่สุดเมย์ก็รู้สึกเฉยๆ ต่อการจ้องมองของหนุ่มๆ พวกนั้น * * * * * * * * * * * * * * * * * * "ตาคำ เดี๋ยวช่วยขับรถไปส่งคุณภาไปซื้อของในเมืองทีนะ" "ได้ครับ คุณหมอใหญ่ ไปตอนนี้เลยใช่ไหมครับ" "อื้อ..ใช่ไปตอนนี้เลย เดี๋ยวขากลับจะมืดค่ำกลางทางเสียก่อน คุณภาเธอรออยู่ที่ตึกผู้ป่วยแล้ว" "ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย" ตาคำเดินออกมาจากห้องผู้อำนวยการด้วยความลิงโลดใจ ..กูหาโอกาศเจอคุณภาสองต่อสองมาตั้งนาน ยังหาจังหวะไม่ได้ซักที วันนี้เข้าล็อคกูละ .. ฮึ..ฮึ.. คุณกตได้เย็ดเกือบทุกคืน คืนนี้ขอเป็นคิวไอ้คำบ้างนะ... อูยยย..แค่คิดก็เสียวแล้ว * * * * * * * * * * * * * * * * * * "โอ๊ย...ต้องรีบหน่อยแล้ว ดูเหมือนฝนกำลังจะมา ลมก็แรง รู้งี้รอที่บ้านยายพรก่อนก็ดี" หมอเมย์กว่าจะเยี่ยมคนไข้รายสุดท้ายเสร็จก็ปาไปบ่ายแก่ๆ ตอนแรกตั้งใจว่าจะไปปั่นจักรยานเล่นแถวหมู่บ้านซักหน่อย แต่เห็นท้องฟ้าครึ้มมาแต่ไกล เลยเปลี่ยนใจจะกลับโรงพยาบาลแทน ด้วยคิดว่าถ้าเร่งปั่นหน่อยคงจะทัน แต่พอมาถึงระหว่างทาง เมย์ก็เจอกับพายุลมแรงซะแล้ว มองหาที่กำบังแถวนี้ก็ไม่มี มีแต่เนินเขาเตี้ยๆ กับทุ่งนาโล่งๆ เมย์รีบปั่นไปพลางคิดในใจว่า ไม่น่ารีบออกมาเลย ทั้งๆ ที่ยายพรก็ได้ชวนให้เมย์อยู่ที่บ้านแกก่อน รอให้ฝนหยุดตกค่อยกลับ ระหว่างที่เมย์กำลังรีบปั่นจักรยานไปตามถนนลงเนินเตี้ยๆ แห่งหนึ่ง ก็ปรากฎฝูงวัววิ่งพรวดออกมาจากข้างทางตัดหน้ารถ เมย์ตกใจรีบหักรถหลบ แต่ด้วยความที่ปั่นมาเร็วประกอบกับเป็นทางลงเนินทำให้เมย์ควบคุมรถไม่อยู่ ทั้งรถทั้งเมย์จึงเสียหลักตกลงไปข้างทางชนกับต้นไม้ใหญ่ดังโครม... ความแรงจากการชนทำให้เมย์นั้นต้องกระเด็นหลุดออกไปจากรถ เดชะบุญทิศทางที่เธอกระเด็นออกไปไม่มีต้นไม้หรือก้อนหินใหญ่ เพียงแค่กลิ้งไปหลายตลบเท่านั้นแต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้เธอถึงกับหมดสติไป * * * * * * * * * * * * * * * * * * "ตาคำ ไหนแกพูดใหม่อีกทีซิ?" ระหว่างที่นั่งรถจิ๊ปเก่าๆ เดินทางกลับมาจากในเมืองพร้อมกับตาคำ เยาวเรศถึงกับใจหายวูบเมื่อตาคำพูดลอยๆ ออกมาเหมือนกับรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับกตซึ่งเธอคิดว่าไม่มีใครล่วงรู้ความลับอันนี้ หญิงสาวพยายามเก็บอาการและโต้ตอบกลับออกไปด้วยเสียงอันดัง หวังเพื่อจะปกปิดความกังวลใจของเธอ "ฮะ..ฮ่า..อะไรกันคุณภา ผมพูดซะดังขนาดนี้ คุณภายังไม่ได้ยินอีกเหรอ ก็ได้..งั้นคราวนี้คุณภาตั้งใจฟังให้ดีนะครับ" "ผ ม รู้ ว่า คุณ ภา มี อะ ไร กับ คุณ กต" ตาคำเน้นคำพูดออกมาช้าๆ แต่เยาวเรศเมื่อได้ยินชัดเต็มสองรูหูถึงกับหน้าเปลี่ยนสี แต่ยังกลั้นใจพูดเสียงแข็งโต้ตอบกลับด้วยเสียงอันดัง "ตาคำ แกพูดให้ดีนะ อย่างนี้ชั้นเสียหายนะ แล้วชั้นเนี๊ยะนะไปมีอะไรกับคุณกต คุณกตกับชั้นไม่เกี่ยวข้องกันซักนิด แกเอาเรื่องอะไรมาพูด" "ผมไม่ได้กุเรื่องขึ้นมา คืนนั้น..หลังงานเลี้ยงต้อนรับหมอเมย์ ผมเห็นนะ.... " "แก..แกเห็นอะไร?" "ผมก็เห็นคุณภาคนสวยเย็ดกับคุณกตในบ้านพักซิครับ ฮึ..ฮึ..ตอนนั้นนะคุณภาเด้งรับไม่หยุดเชียว แถมยังเรียกคุณกตว่าผัวค่ะผัวขาไม่หยุดปาก" เยาวเรศตกตะลึงตัวชา ใจหายวูบ ไม่คิดว่าเหตุการณ์ในคืนนั้นจะมีคนเห็น ไม่น่าจะเป็นไปได้..ก็ตอนนั้นไม่เห็นมีใครนี่นา.. แต่ทำไมตาคำถึงรู้..หรือว่าแกมาเห็นเข้าจริงๆ.. แล้วคืนอื่นๆ ละ ตาคำจะเห็นอีกหรือปล่าว... โอ๊ยยย..กตนะกต พี่ห้ามเธอแล้วแต่เธอก็ไม่ฟัง แล้วที่นี้จะทำยังไงดี .. หญิงสาวถึงกับว้าวุ่นใจที่ถูกตาคำเห็นว่าเธอกับกตมีอะไรกัน "คุณภาครับ คุณภาก็รู้ว่าถ้าผมเอาเรื่องนี้ไปบอกผู้ใหญ่สิงห์ มันจะเกิดอะไรขึ้น?" เยาวเรศได้ฟังก็ยิ่งกลุ้ม ใช่สิ..ถ้าพ่อรู้เข้า ต้องโกรธจนเป็นฟืนเป็นไฟแน่ๆ แล้วทีนี้ ... โอ๊ยย..ไม่อยากคิด "แกต้องการอะไร?" เท่านี้แหละ .. ตาคำนึกยิ้มอยู่ในใจ ที่พูดมาตั้งนาน ก็ต้องการคำนี้ละ ในที่สุดแม่สมันสาวก็ติดบ่วงของนายพรานเฒ่าคนนี้ ... นี่แค่ก้าวแรกเท่านั้น ยิ่งถลำเข้ามามากเท่าไหร่ ก็จะไม่มีโอกาศหลุดรอดออกไปได้อีกแล้ว.... "ก็ไม่มีอะไรมาก แค่คุณภาไปเอาของสิ่งหนึ่งให้ผมเท่านั้น" "แกจะให้ชั้นไปเอาอะไร?" เยาวเรศรู้สึกใจชื้นขึ้นมาที่ตาคำเรียกร้องแค่สิ่งของ มิใช่ร่างกายของเธอ .. แต่.. ตาคำ ต้องการอะไรละ ..ถึงต้องให้เธอไปเอามาให้ "......." (***ผมไม่ได้พิมพ์ตกหล่น แต่ตั้งใจทิ้งไว้เป็นปริศนา 5 5 5 5***) "อะไรนะ แกจะเอามาไอ้นั่นมาทำไม?" "ฮึ..ฮึ.. เรื่องนั้นคุณภาไม่ต้องรับรู้หรอกครับว่าผมจะเอาไปทำอะไร ตอนนี้คุณภาควรตัดสินใจว่าจะตกลงแลกเปลี่ยนกับผมหรือปล่าว?" "แค่เอาของมาให้เท่านั้นใช่ไหม?" "ใช่ครับ แล้วเรื่องคุณภากับคุณกตก็จะเป็นความลับต่อไป" "แล้วชั้นจะรู้ได้ยังไงว่าแกจะรักษาสัญญา?" "ฮึ..ฮึ.. คุณภาไม่มีทางเลือกนะครับ ถ้าไม่ตกลงผมก็จะเอาเรื่องนี้ไปบอกผู้ใหญ่สิงห์ แต่ถ้าคุณภาตกลงผมก็จะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ.. ผมว่าคุณภามีแต่ได้กับได้นะ ไม่มีอะไรเสีย" "แล้วทำไม แกถึงไม่ไปขโมยเอาเอง" "ปู่โธ่ .. ผมจะไปรู้ได้ยังไงว่ามันเก็บไว้ที่ไหน ถึงรู้ที่เก็บก็หยิบไม่ถูก ต้องอาศัยคุณภานี่แหละ" "ก็ได้ .. ชั้นตกลง แต่แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้นนะ ถ้าแกยังมาข่มขู่ฉันอีกละก็..." "แน่นอนครับ ผมต้องการให้คุณภาไปเอาของสิ่งนั้นแค่ครั้งเดียวเท่านั้น แล้วเราเป็นอันจบกัน" "แกอย่าผิดคำพูดก็แล้วกัน" "ถ้างั้น คืนนี้คุณภาเอาของมาให้ผมที่ห้องพักนะ" "อะไรนะ! จะให้ชั้นเอาของไปให้แกที่ห้องพัก" "ใช่ครับ หรือคุณภาจะปล่อยให้คนอื่นเห็นว่าผมไปหาคุณภาตอนกลางค่ำกลางคืน ผมว่ามันไม่เหมาะนา..ที่ห้องพักผมนะดีแล้ว ปลอดคนดี" "ตกลง คืนนี้ชั้นจะเอาของไปให้แกถึงที่เลย" * * * * * * * * * * * * * * * * * * ...อูยยยย......เจ็บไปทั้งตัวเลย .... แล้วนี้เราเป็นอะไรไป ... ...อืมมมมม..เราขับรถหักหลบวัวแล้วไปชนกับต้นไม้นี่ ... ...แล้วตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกัน.. เมย์ค่อยๆ ได้สติขึ้นมา จมูกเธอได้กลิ่นหอมของดอกไม้อ่อนๆ.. ร่างกายรับรู้ถึงความอ่อนนุ่มที่รองรับร่างของเธออยู่.. เอ๊ะนี่มันบนเตียงนอนนี่.. เมย์ตกใจรีบลืมตาทันที ภาพที่เธอเห็น เธอนั้นกำลังนอนอยู่บนเตียงใหญ่หนานุ่ม ภายในห้องนอนของใครซักคน อืม..ห้องนี้ตกแต่งได้ไม่เลว ตกแต่งสไตล์คันทรี่ ดูจากเฟอร์นิเจอร์คิดว่าเจ้าของคงมีฐานะพอสมควร เมย์พยายามชันตัวลุกขึ้นแต่เธอก็ต้องเจ็บแปลบจนต้องครางออกมาเบาๆ อูยยย... "รู้สึกตัวแล้วหรือครับ .. คุณหมดสติไปนานเหมือนกัน .. อย่าพึ่งลุกขึ้นครับ .. นอนต่อเถอะครับ" "คุณ..." "ผม "ภาคภูมิ" ครับ... เรียกผมว่า เอก ก็ได้ครับ" เมย์...หมอสาวคนใหม่ ตอนที่ 6 ผมชื่อภาคภูมิ เมย์ที่หมดสติเนื่องจากอุบัติเหตุ แต่เมื่อเธอฟื้นขึ้นมาก็พบว่าตัวเธอนั้นนอนอยู่บนเตียง แล้วจู่ๆ ก็มีชายหนุ่มเข้ามาแนะนำตัวเองกับเธอว่า ผมชื่อ "ภาคภูมิ" "รู้สึกเป็นอย่างไรบ้างครับ? คุณ ..เอ่อ..." "ม..เมย์ค่ะ" "ครับ..คุณเมย์เจ็บตรงไหนบ้างครับ?" "ก็..ก็รู้สึกขัดยอกตัวนิดหน่อย" "ผมต้องขอโทษคุณเมย์ด้วยครับ ที่วัวของผมทำให้คุณเมย์ได้รับบาดเจ็บ" "วัวของคุณ?" "ใช่ครับ วัวของผมเองครับที่วิ่งตัดหน้ารถคุณเมย์ ผมเสียใจจริงๆ ครับ และผมต้องขอโทษที่ละลาบละล้วงพาคุณเมย์มาที่บ้านผมก่อน เพราะฝนกำลังจะตก เดี๋ยวรอให้ฝนซาอีกซักนิด ผมค่อยพาคุณเมย์ไปที่โรงพยาบาล ให้คุณหมอใหญ่ช่วยดูอาการอีกครั้ง" สีหน้าของชายหนุ่มแสดงความห่วงใยอย่างจริงใจ เขาคงยังไม่รู้ว่าเธอนั้นก็เป็นหมอเหมือนกัน เท่าที่เธอสังเกตอาการตัวเอง ก็รู้สึกเพียงแค่เคล็ดขัดยอกตัวเท่านั้นเอง แต่เมื่อหวนนึกถึงตอนที่เขาพาเธอมาที่นี่ เขาคงจะ... โอ๊ยย..ตายแล้วชั้น อยู่ๆ ก็ให้ใครไม่รู้มาถูกเนื้อต้องตัวขนาดนี้ สองแก้มของหมอสาวแดงเข้มขึ้นมาด้วยความเขินอาย ภาคภูมิจ้องมองหญิงสาวที่อยู่ข้างหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ ตอนที่เข้าช่วยเธอในครั้งแรกนั้นเขาก็ไม่ได้สังเกตอะไรมากนัก เพราะมัวห่วงแต่จะช่วย เห็นว่าเป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่งเท่านั้น แต่เมื่อได้มองเห็นเธอทำอาการเอียงอายอยู่ตรงหน้าเช่นนี้ ใบหน้าหวานซึ้ง ดวงตาที่สุกสว่างเป็นประกาย คิ้วของเธอโค้งดังดวงเดือน จมูกที่โด่งเป็นสัน เรียวปากบางได้รูป เมื่อประกอบเข้าด้วยกันแล้วทำให้เธอสวยราวกับเทพธิดาลงมาจุติเลยทีเดียว เอ..เธอคนนี้เป็นใครกันนะ ถ้าเธอเป็นคนแถวนี้ ทำไมเขาถึงไม่เคยได้ยินคำเล่าลือถึงความสวยของเธอมาก่อน "ไม่เป็นไรค่ะ เมย์เองก็ไม่ได้เจ็บมากเท่าไหร่? เมย์ขอบคุณคุณภาคภูมิมากค่ะที่ช่วยเมย์ไว้ ไม่งั้นเมย์คงแย่ แน่ๆ เลย เอ่อ...งั้นเมย์ขอตัวกลับก่อนดีกว่าค่ะ" "อูยยยย....." ขณะที่เมย์กำลังจะก้าวลงจากเตียง และทิ้งน้ำหนักตัวไปที่เท้า ความเจ็บแปล็บก็แล่นแว๊บขึ้นมา ส่งผลให้เธอต้องเสียหลักล้มลง แต่ชายหนุ่มที่เพ่งมองดูเธออยู่ตลอดเวลาก็ปราดเข้ามาประคองเธอได้ทันท่วงที ภาคภูมิสัมผัสได้ถึงความนุ่มเนียนของเรือนร่างและกลิ่นกายของเมย์ มันช่างปลุกเร้าอารมณ์หนุ่มของเขาเสียจริง นานเท่าไหร่แล้วนะที่เขาไม่ได้รู้สึกอย่างนี้ แต่เขาก็รีบสูดหายใจลึกๆ เพื่อระงับอาการดังกล่าว "อย่าพึ่งลุกครับคุณเมย์ นั่งบนเตียงก่อนดีกว่าครับ ไม่รู้ว่ากระดูกจะหักหรือปล่าว" "ไม่เป็นไรค่ะ คงจะซ้นมากกว่า" "ผมว่าเดี๋ยวให้หมอใหญ่ดูให้ดีกว่าครับ เผื่อจะเป็นมาก" "ไม่ต้องถึงมือหมอใหญ่ก็ได้ค่ะ เมย์ก็เป็นหมอเหมือนกัน" "อ้าว...ที่แท้คุณเมย์ก็เป็นหมอคนใหม่ที่พึ่งมาอยู่เองหรือครับ โอย..ตายแล้วผม เอามะพร้าวห้าวไปขายสวนเสียแล้ว" "ฮิ..ฮิ..ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ" ทั้งคู่เริ่มคุยกันอย่างสนิทสนมราวคนที่รู้จักกันมาตั้งนาน ภาคภูมิบอกกับตัวเองว่า คุณหมอสาวคนนี้มีอะไรดีๆ มากกว่าความสวยของเธอ กริยามารยาทก็เรียบร้อย ความคิดความอ่านก็ทันสมัย และกว่าฝนจะซาเม็ดก็ปาไปเกือบเย็น ภาคภูมิจึงชวนเธอทานอาหารเย็นด้วยกันก่อน มื้อค่ำมือนั้นเป็นอาหารง่ายๆ แต่เต็มไปด้วยความเป็นกันเอง เมย์คิดว่าชายคนนี้คงไม่ใช่ชาวบ้านทั่วไป เธออยากจะถามเหลือเกินว่าเขาเป็นใคร มาจากไหน แต่ด้วยมารยาทเธอจึงเก็บความสงสัยไว้ในใจ.. เอาไว้กลับไปถึงโรงพยาบาลแล้วค่อยถามเอาจากบัวดีกว่า หลังอาหารเย็นภาคภูมิจึงอาสาไปส่งเมย์ที่โรงพยาบาล ในตอนแรกเมย์บอกว่าไม่ต้อง แต่ภาคภูมิก็คะยั้นคะยอพร้อมกับยกแม่น้ำทั้งห้ามาหว่านล้อมเมย์ ไม่ว่าจะเป็น ข้อเท้าที่ซ้น จักรยานที่พังจนใช้งานไม่ได้ ตลอดจนค่ำแล้วมันอันตราย จนในที่สุดเมย์ก็ใจอ่อนยอมให้เขาไปส่งแต่โดยดี แต่จริงแล้วๆ เมย์ก็แกล้งพูดไปอย่างนั้นแหละ เธอรู้ตัวดีว่าถ้าภาคภูมิไม่ไปส่ง เธอก็คงจะไปไม่ไหวอยู่ดี เพียงแค่ลงน้ำหนักลงบนเท้า เธอก็เจ็บจนแทบทรงตัวไม่อยู่แล้ว * * * * * * * * * * * * * * * * * * "เมย์ขอบคุณ คุณเอกมากนะค่ะ ที่มาส่งเมย์ถึงโรงพยาบาล" เมย์กล่าวขอบคุณภาคภูมิ หลังจากที่เขาพาเธอมาส่งถึงบ้านพัก "อย่าคิดว่ารบกวนเลยครับ มันเป็นความรับผิดชอบของผมเอง ที่ทำให้คุณเมย์ต้องมาเป็นอย่างนี้ แล้วนี่คุณเมย์จะทำยังไง ขาก็มาเจ็บอย่างนี้" "ขอบคุณที่เป็นห่วงเมย์นะค่ะ แต่ที่นี่เมย์มีบัวคอยช่วยอยู่แล้วค่ะ แล้วถ้าพรุ่งนี้พักซักวันก็คงหาย" "เอ่อ งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ แล้วถ้าพรุ่งนี้ผมจะขอมาเยี่ยม คุณเมย์จะรังเกียจไหมครับ" "ก็มาซิค่ะ เมย์จะไปว่าอะไร" หัวใจของเมย์รู้สึกเต้นโครมคราม เธอไม่ใช่ไม่เคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ทำไมเธอจะจับความรู้สึกของเขาในน้ำเสียงที่เอ่ยออกมาไม่ได้ แต่เธอก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่า ทำไมเธอถึงมีความรู้สึกดีๆ อย่างนี้กับเขาได้ทั้งๆ ที่พึ่งรู้จักกันมาแท้ๆ "ขอบคุณครับ แล้วพรุ่งนี้ผมจะมาเยี่ยมคุณเมย์อีกที อ้อ..ส่วนจักรยานที่พังเนี่ยะ เดี๋ยวผมจะเอาไปซ่อมให้เองนะครับ" "ค่ะ ขอบคุณนะค่ะ แล้วเมย์จะคอย" "ครับ ผมไปก่อนละครับ" "อุ๊ย...คุณหมอเมย์ค่ะ ไปโดนอะไรมาค่ะ" สาวบัวร้องทัก เมื่อเห็นเมย์เดินกระเพลกเข้ามาในบ้านพัก เมย์ก็เลยต้องเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้บัวฟัง "อู๊ววว..คุณเมย์ค่ะ บัวอยากไปเจออย่างนี้บ้างจัง คุณเมย์รู้รึปล่าว สาวๆ แถวนี้อยากจะจับคุณภาคภูมิทำผัวทั้งนั้นแหละค่ะ แต่คุณภาคภูมินะแกไม่สนใจใครเลยละค่ะ วันๆ เอาแต่ทำงานในไร่ บัวว่าแกท่าจะติดใจคุณหมอเมย์แน่ๆ ไม่งั้นคงไม่มาส่งถึงนี่หรอก" "บัว นี่บ้าใหญ่แล้ว พูดจาไม่สุภาพเลย แล้วก็คุณเอกจะมาสนใจเมย์ทำไมกัน เขาแค่รับผิดชอบที่วัวของเขาวิ่งตัดหน้ารถเมย์เท่านั้นเอง" ถึงเมย์จะพูดออกไปอย่างนั้น แต่ในใจของเธอก็รู้สึกหวาบหวามไม่น้อย เมย์หวนนึกไปถึงใบหน้าคมเข้ม ดวงตาส่อแววจริงจังแต่แฝงด้วยอารมณ์ขัน รอยยิ้มของเขาดูแล้วอบอุ่นเหลือเกิน จากคำบอกเล่าของบัว ภาคภูมิเป็นลูกของคนในหมู่บ้านนี่แหละ ฐานะก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรแต่เรียนเก่งจึงได้ทุนไปเรียนในเมืองจนจบปริญญาตรีด้านเกษตรศาสตร์ พอเรียนจบก็กลับมายังหมู่บ้านเริ่มต้นทำไร่เลี้ยงสัตว์จากที่ดินไม่กี่ไร่ของบรรพบุรุษ แต่จากความขยันขันแข็งของเขาประกอบกับมีความคิดในการพัฒนา ไม่นานนักเขาก็ได้ขยายกิจการ จนกลายเป็นเจ้าของไร่ซึ่งมีเนื้อที่มากมายหลายร้อยไร่ในปัจจุบัน * * * * * * * * * * * * * * * * * * พอตกค่ำ เยาวเรศหัวหน้าพยาบาลสาวสวยหลังจากที่ได้ไปหยิบของตามที่ตาคำต้องการเมื่อตอนเย็นที่ผ่านมา เธอก็กลับมาทบทวนว่าเธอสมควรเอาสิ่งนี้ไปให้ตาคำหรือไม่ เพราะเธอคิดว่าตาคำถ้าได้สิ่งนี้ไป คงไม่ได้เอาไปเก็บไว้เฉยๆ เป็นแน่ อีกทั้งมันก็อันตรายเสียเหลือเกิน ถ้าใช้ไม่ถูกวิธี ดีไม่ได้อาจจะถึงตายได้ ใช่แล้ว..ของที่ตาคำต้องการก็คือ ยาสลบที่ใช้ในวงการแพทย์นั่นเอง *** จากใจผู้แต่ง *** การใช้ยาสลบเป็นจินตนาการของผู้แต่ง ทั้งนี้ก็เพื่อความบันเทิงเท่านั้น โดยที่ผู้แต่งมิได้มุ่งหวังให้ผู้อ่านเอาไปเลียนแบบตาม เพราะเท่าที่ทราบมา ยาสลบมีอันตรายมาก ถ้าใช้ในปริมาณที่ไม่เหมาะสม อาจจะทำให้ผู้ที่ได้รับถึงขั้นเสียชีวิตได้... ขนาดแพทย์ที่ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ ยังต้องไปศึกษาเพิ่มเติมเลย แล้วเราถ้าเอาไปใช้อย่างสุ่มสี่สุ่มห้า จะอันตรายแต่ไหน...************* เยาวเรศรู้สึกสับสนเหลือกำลัง ที่เธอต้องเลือกระหว่างจรรยาบรรณกับความลับส่วนตัวของเธอ แต่ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจเลือกอย่างหลังโดยจะเอาของไปให้ตาคำ เธอค่อยๆ แอบย่องออกจากบ้านพัก โดยหาจังหวะที่คนอื่นๆ ออกไปขึ้นเวรกันหมดแล้ว ส่วนกตหนุ่มรุ่นน้องนั้น เธอก็บอกว่าคืนนี้ไม่ต้องมาหาเพราะเธอจะไปเยี่ยมคุณพ่อที่บ้านและจะค้างคืนที่นั่น เธอเดินลัดเลาะไปตามเงาไม้จนมาถึงห้องพักของตาคำซี่งอยู่ด้านหลังของโรงพยาบาล กว่าเยาวเรศจะไปถึงก็ใช้เวลานานพอดู เพราะห้องพักของตาคำอยู่ห่างจากบ้านพักของคนอื่นๆ มาก และโดยปกติเวลากลางค่ำกลางคืนอย่างนี้ ก็ไม่มีใครที่ไหนจะมาหาตาคำหรอก เพราะรู้ดีว่าแกนะมักไม่ค่อยอยู่ห้อง ถ้าอยากเจอต้องไปหาที่ร้านเหล้าเจ้าประจำของแกในตลาดโน่น ก๊อก ก๊อก ก๊อก เมื่อมาถึง เยาวเรศรีบเคาะประตูห้องของตาคำเบาๆ ราวกับกลัวว่าเสียงเคาะจะดังไปถึงบ้านพักหลังอื่น "ตาคำอยู่หรือปล่าว" เยาวเรศรอที่หน้าห้องของตาคำด้วยความกระวนกระวายใจ เกรงใครจะมาเห็นเข้า โอ๊ย..ตาคำนี่ก็ชักช้าเสียจริง เดี๋ยวใครก็มาเห็นเข้าหรอก เธอรออยู่อีกอึดใจหนึ่ง ตาคำที่เปลือยร่างท่อนบน สวมเพียงกางเกงขาก๊วยตัวเดียว ก็ออกมาเปิดประตูให้เธอ "เข้ามาก่อนซิครับ คุณภา" "ไม่ละ ชั้นแค่เอาของมาให้แกเท่านั้น นี่ไง" "เข้ามาก่อนครับ เร็วเข้า เกิดมีคนอื่นเห็นเข้า เดี๋ยวจะเป็นเรื่องอีก" หญิงสาวเห็นตาคำไม่ยอมรับของเสียที เธอก็เกรงว่าจะมีคนมาเห็นเข้า จึงตัดสินใจก้าวเท้าเข้าไปในห้อง ตาคำแอบยิ้มอย่างยินดี ดวงตาฉายแววโรจน์ดั่งเสือร้ายที่เห็นเหยื่อเดินเข้ามาใกล้ แกรีบปิดประตูลงกลอนทันทีโดยทีเยาวเรศไม่ได้สังเกตเห็น เพราะมัวแต่ตกตะลึงกับภาพโป๊ที่ติดอยู่เต็มพนัง ภาพการร่วมสังวาสของชายหญิงทำให้เธอถึงกับร้อนวูบวาบขึ้นมา อู๊วว..ตาคำนะตาคำ ติดรูปน่าเกลียดไว้เต็มห้อง แกนี่ช่างลามกสมกับที่เขาเรียกกันจริงๆ "ไหนครับของที่ผมต้องการ" "เอ้านี่ ไอ้ยาสลบอย่างแรงที่แกอยากได้ นี่ตาคำ ชั้นถามจริงๆ เถอะ แกจะเอายานี่ไปมอมผู้หญิงใช่ไหม" "ฮึ..ฮึ..คุณภาก็เข้าใจอะไรได้ง่ายดีนะครับ ใช่ครับ ผมตั้งใจเอายานี่ไปมอมผู้หญิง เคยอ่านแต่ในหนังสือว่าใช้ไอ้นี่แล้ว หลับไม่รู้เรื่อง" "ตาคำ แกนี่ละน๊า ไปอ่านมาจากไหน แกรู้ไหมยานี่มันอันตรายนะ ไอ้ยานี่นะ ถ้าใช้มากเกินไปอาจถึงตายได้นะ และไอ้ที่แกมันจะทำเนี่ยะ มันผิดกฎหมายนะ แกอยากจะเข้าไปนอนในคุกแทนหรือยังไง ชั้นว่าแกเลิกล้มความคิดนี้เสียดีกว่า" "ถ้างั้น คุณภาก็ช่วยสาธิตให้ดูหน่อยสิครับ เวลาผมจะเอาไปใช้ จะได้ไม่อันตราย" "แกจะให้ชั้นติดคุกไปกับแกด้วยหรือยังไงกัน แค่ขโมยมาให้แกชั้นก็รู้สึกผิดมากพออยู่แล้ว" "น่า..ถ้าคุณภาไม่สอนผม ถ้าผมเอาไปใช้จนมีคนตาย ผมว่าคุณภาจะผิดมากกว่านี้อีกนะครับ" "งั้นก็ได้ เอาผ้านั่นมานี่ แล้วชุบแค่นี้ก็พอ อย่ามากกว่านี้นะ ถึงจะสลบช้าซักหน่อย แต่เอาปลอดภัยไว้ก่อน ส่วนจะเอาไปใช้ยังไงแกคงใช้เป็นแล้วนะ" "ครับ วิธีใช้ผมรู้แล้วครับ" "ดี งั้นชั้นไปละ แล้วถ้าเกิดแกถูกจับได้ อย่าพาดพิงมาถึงชั้นละ" ตาคำเบี่ยงกายหลบให้เยาวเรศที่เดินตรงเข้ามาไปยังประตูห้องซึ่งแกยืนขวางทางอยู่ แต่เมื่อหญิงสาวเดินผ่านไปได้ไม่ถึงครึ่งก้าว วงแขนแข็งแรงของแกก็ตวัดรัดร่างงามไว้ในวงแขน เยาวเรศร้องลั่นดังว๊าย..แต่หญิงสาวร้องได้เพียงคำเดียวเท่านั้น ตาคำก็เอาผ้าที่เธอพึ่งใช้สาธิตการใช้ยาสลบเมื่อกี้นี้โป๊ะเข้าไปที่ปากและจมูกของเธอในทันที เยาวเรศตกใจกลัวสุดขีดพยายามดิ้นรนอย่างสุดชีวิตหวังจะหลุดจากการมอมยาสลบ แต่แรงของเธอจะสู้แรงของผู้ชายที่กรำงานหนักมาชั่วชีวิตอย่างตาคำได้ยังไง ในที่สุดเธอก็ค่อยๆ อ่อนแรงลงด้วยฤิทธิ์ของยาสลบ แต่ก่อนที่เธอจะหมดสติไป เธอก็ได้ยินเสียงตาคำกระซิบเบาๆ ที่ข้างหู "ฮึ..ฮึ ..คุณภา คืนนี้ไอ้คำขอเป็นผัวคุณภาอีกคนนะครับ" เมย์...หมอสาวคนใหม่ ตอนที่ 7 แอบกิน ตาคำวางร่างที่หมดสติของเยาวเรศลงบนเตียงนอนแล้วเดินถอยหลังออกมา ใบหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องในผลงานของตนเอง สายตาของแกเพ่งมองดูร่างงามที่นอนอวดเรือนร่างอยู่เบื้องหน้า ตาเฒ่าถึงกับปากคอสั่นเมื่อแลเห็นร่างงามอวบอิ่มของหญิงสาวซึ่งนอนนิ่งไม่ไหวติงมีเพียงทรวงอกเท่านั้นที่เคลื่อนไหวขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ ภาพที่เห็นมันช่างเร่งเร้าความเงี่ยนของแกให้เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ ตาคำยกแก้วหล้าที่วางบนโต๊ะขึ้นดื่มอึกใหญ่เพื่อลดความพลุ่งพล่านในใจก่อนที่จะย่างเท้าเข้าประชิดเตียงนอน แล้วเอื้อมมือลงไปหมายจะถอดเสื้อของเยาวเรศออก แต่ด้วยความตื่นเต้นจึงแกะกระดุมไม่ออกซักที แกจึงใช้สองมือจับสาบเสื้อไว้แน่นแล้วออกแรงกระชาก พรืดเดียวเท่านั้นกระดุมเสื้อก็หลุดปลิวว่อน ไม่นานนักเสื้อบางๆ ก็หลุดออกจากร่างงาม พร้อมกับเสื้อชั้นในแบบตะขอหน้าสีชมพูตัวกระจ้อยร่อยที่ปกปิดเต้าเนื้ออวบอิ่มอยู่ก็ถูกทึ้งออกไปพร้อมกัน เมื่อปราศจากสิ่งปกปิด ผิวกายขาวผ่องเนื้อนวลเนียนของเยาวเรศก็ปรากฏต่อสายตาของตาคำ โดยเฉพาะปทุมถันขนาดใหญ่ที่กลมกลึง เม็ดทับทิมสีชมพูอ่อนบนยอดถันต้องแสงไฟชวนมองยิ่งนัก... อูววว...ขาวจริงๆ แม่คุณ วันก่อนเห็นไกลๆ ก็ว่าขาวแล้ว แต่พอมาเห็นใกล้ๆ อย่างนี้ มันขาวเนียนไปทั้งตัว... นม..แม่งก็โคตรใหญ่..ขาวจั๊วะ .. ขอกูจับหน่อยเถอะ... เฒ่าคำเอื้อมมือซ้ายลงไปสัมผัสกับเต้างามด้านขวาของพยาบาลสาวสวยพร้อมกับขยำเบาๆ ความหยุ่นของก้อนเนื้อสาวที่อยู่ในอุ้งมือทำให้แกอดใจไว้ไม่ไหว..มันช่างนุ่มเนียนมืออะไรอย่างนี้.. จึงใช้มือที่เหลืออีกข้างตะปบเข้ามาบนเต้านมที่ว่างอยู่ จากนั้นแกก็ใช้สองมือคลึงเคล้นขยำขยุ้มถันเต่งตึงอย่างละลานใจ ถันเต้างามไหวระริกตามแรงเคล้นก้อนเนื้อหยุ่นเริ่มแข็งเป็นไต เม็ดทับทิมบนยอดถันก็เขม็งเกร็งชูชัน เฒ่าเจ้าเล่ห์ค่อยๆ ก้มหน้าลงไปซุกบนร่องถันคู่งาม สูดความหอมของเนื้อสาว...อืมมม..แค่ได้กลิ่น ควยกูก็แข็งแทบระเบิดอยู่แล้ว.. ตาเฒ่าแลบลิ้นอวบหนาออกมา แผ่ลิ้นบานออกเลียไปบนเนินถันอวบใหญ่ แกใช้ลิ้นเลียไปทั่วเนินถันขาวผ่องสลับไปมาทั้งสองเต้า จนถึงยอดเนินแกก็เกร็งลิ้นเป็นแท่งยาวเลียไปรอบๆ ฐานของเม็ดทับทิมเม็ดงามก่อนที่จะฉกเขี่ยไปบนติ่งเนื้อบนยอดเนินนั้น...ร่างของเยาวเรศที่นอนสลบอยู่ ถึงกับกระตุกร่างขึ้นมาเล็กน้อย.. ฮึ..ฮึ..คงจะเสียวละซิ ไวไฟเหลือเกิน ถ้าไม่สลบ คงร้องครางดังไปสามบ้านแปดบ้านแล้วมั๊ง ถ้างั้นต้องเจออย่างนี้อีกหน่อย...ตาคำห่อปากอ้าอมเม็ดงามนั้นเข้าไปในโพรงปากแล้วใช้ลิ้นหนาของแกดูดเม้มสลับกับดูดดุนติ่งเนื้อไปมา ส่วนถันอีกข้างแกก็ใช้สองนิ้วจับคลึงหัวนมเบาๆ เยาวเรศพยาบาลสาวคนสวยโดนเล้าโลมจุดเสียวขนาดนี้ร่างงามที่นอนนิ่งอยู่ก็กระตุกตัวอย่างแรง ส่งเสียงครางในลำคอ ฮืออา... ตาคำได้ใจจึงขยับร่างที่นั่งข้างเตียงขึ้นมาคร่อมร่างงามในทันทีโดยที่ปากของแกยังคงคาคาบเม็ดติ่งยอดเนินไว้อยู่ แกฟอนเฟ้นเต้างามเต่งตึงอย่างสำราญใจสลับเต้าซ้ายทีเต้าขวาทีให้สาสมแก่ใจที่รอคอยมานานตั้งแต่วันที่แอบถ้ำมองวันนั้น อูย...แม่ง นมแน่นมือดีจริงๆ เนื้อตัวก็หอมไปหมด เดี๋ยวกูขอดูหีหน่อยเถอะ ว่าจะหอมกว่านี้หรือปล่าว... ตาคำจึงชันกายขึ้นมาแล้วเลื่อนมือจากการเกาะกุมเนินถันอวบอัดลงไปปลดตะขอกางเกงแล้วรูดออกทั้งชั้นนอกและชั้นใน พริบตาเดียวร่างงามขาวผ่องอวบอั๋นของเยาวเรศก็เปลือยกายอวดเรือนร่างสมส่วนต่อหน้าแก เนินเนื้อสามเหลี่ยมกลางหว่างขาดูโหนกนูนขาวเด่นตัดกับสีดำสนิทของเส้นหมอยที่ขึ้นปกคลุมอยู่ด้านบน มันช่างเป็นเนินหีที่สวยเสียจริง ตาคำถึงกับกลืนน้ำลายลงคอดังเฮือก...แกสูดลมหายใจแรงสองสามทีก่อนที่จะใช้สองมือจับขาเรียวงามของเยาวเรศแหกอ้าออกจากกัน เพียงเท่านี้โคกเนื้ออวบอูม กลีบแคมขาวผ่อง ร่องหลืบที่ปิดสนิท มองเห็นแต่รอยผ่าสีชมพูจางๆ มีน้ำใสๆ ซึมอยู่ตามรอยผ่า ก็ปรากฎแก่สายตาของตาเฒ่า ทำเอาตาคำถึงกับกลืนน้ำลายดังเฮือก..อีกหน .. อู๊ววว..แม่ง ทำไมหีคุณภา ถึงน่าเย็ดอย่างนี้ว่ะ นี่ขนาดโดนคุณกตล่อไปตั้งหลายทีแล้ว ยังดูดีอยู่เลย..ฮึ..ฮึ..คืนนี้กูจะล่อให้บานไม่หุบเลย ... ว่าแล้วแกก็ฟุบหน้าลงไปบนโคกโหนกนูนหว่างขา อูยยยย...หีแม่งหอมชิบหาย อูววว..แค่นี้ควยกูแข็งจนปวดไปหมดแล้ว ... ตาคำรำพึงรำพันในใจเมื่อได้สูดดมโคกเนื้อรูสวาทของหญิงสาว ลำควยของแกลุกโชนแข็งโด่ตุงอยู่ภายในกางเกง เรียวลิ้นหยาบหนาของแกไล้เลียไปที่ร่องแคมสีชมพูเรื่อๆ เกร็งลิ้นแข็งเป็นแท่งยาวแซะรอยผ่ากลางร่องที่ปิดสนิทแนนแน่น ร่างงามแอ่นกระตุกเบาๆ เมื่อลิ้นของแกสัมผัสเข้ากับร่องเนื้ออุ่น ตาคำค่อยๆ ใช้ลิ้นที่แข็งเป็นลำของแกแหวกเซาะร่องเสียวของหญิงสาว กวาดลิ้นขึ้นลงไปตามรอยผ่าลึกนั้น น้ำเงี่ยนใสๆ ที่เอ่อซึมออกมาจากภายในจนเอ่อชุ่มร่องแคมจากการถูกเล้าโลมก่อนหน้านี้ก็ถูกตาคำดูดกินไปจนหมดสิ้น ตาคำใช้ลิ้นเล้าโลมเยาวเรศอย่างผู้ชำนาญ แกใช้ลิ้นปาดไปทั่วกลีบแคมสองข้าง ลิ้นหนาบานของแกแผ่กว้างปาดซ้ายทีขวาที บางคราก็เกร็งลิ้นกระดกเขี่ยไปที่ติ่งแตดที่นูนเด่นขึ้นมากลางร่องแคม ไม่ก็ก็ซุกหน้าฝังจมูกเข้าไปบดขยี้กับเนินโคกแล้วแทงลิ้นที่แข็งเป็นลำทวนเข้าร่องรูหีที่ตีบตัน เยาวเรศที่นอนหลับไหลอยู่ถึงกับครางเสียงฮืออา..ออกมาเบา ร่างกายเริ่มตอบสนองการโลมเล้า หน้าท้องที่แบนราบไร้ไขมันส่วนเกินเกร็งแน่นแอ่นเอวส่ายไหวไปมาช้าๆโพรงเนื้อภายในรูหีเกร็งขมิบขับน้ำเงี่ยนออกมามากมายจนเอ่อชุ่มร่องเนื้อเลอะเปรอะปากและจมูกของตาคำจนมันวับ ตาเฒ่าคำเงยหน้าขึ้นมา ใช้มือปาดน้ำเงี่ยนที่เลอะปากออก.. อูยยย..กูทนไม่ไหวแล้ว ควยกูแข็งแทบจะระเบิดอยู่แล้ว ขอเย็ดก่อนซักทีเถอะว่ะ..แกรีบถอดกางเกงขาก๊วยออกจากร่างอย่างรวดเร็ว ท่อนควยดำๆ ของแกแข็งโด่ดีดผึงออกมาแทบจะทันทีที่แกถอดกางเกงออก ท่อนเนื้ออวบใหญ่ของแกตั้งตระหง่านขนานกับพื้นกระดกขึ้นลงหงึดๆ หัวถอกบานใหญ่มีน้ำเงี่ยนใสๆ เคลือบอยู่เห็นเป็นมันเงา ตาคำทรุดตัวนั่งคุกเข่ากลางหว่างขาของเยาวเรศ ใช้มือข้างหนึ่งจับขาของเธอที่แหกอ้าอยู่โย้ยกขึ้นสูงจนชิดถันอวบ โคกหีอล่องฉ่องก็แหกอ้าออก เผยให้เห็นรูหีสีแดงอมชมพูตอดขมุบขมิบ มีน้ำเงี่ยนเลอะเปรอะไปทั่วรอบรูเสียว ตาคำใช้มือขวาจับท่อนควยของแกกระทอกสองสามครั้งน้ำเงี่ยนที่เคลือบอยู่ที่หัวถอกถึงกับหยดย้อยลงมาเป็นสายยาว แกจับท่อนควยดำๆ เข้าจ่อประชิดรูสวาท.. ฮึ..ฮึ.. ผู้ใหญ่สิงห์ คืนนี้กูจะขอเป็นลูกเขยของมึงอีกคนว่ะ ลูกสาวมึงเนี๊ยะ น่าเย็ดฉิบหาย...ว่าแล้วแกก็แอ่นเอวกดให้เจ้าท่อนเนื้อลำลึงค์หัวถอกบานมุดเข้าไปในรูหีของลูกสาวคนสวยของผู้ใหญ่สิงห์ ร่างงามของเยาวเรศสะดุ้งเฮือก หน้าสวยๆ เหยเกเมื่อท่อนควยใหญ่ของตาคำเริ่มทิ่มเข้าไปในรูหีของเธอ กลีบแคมของเธอปวมเป่งขึ้นมาจากการที่ต้องรับท่อนควยยักษ์เข้าไปเต็มคราบ น้ำหล่อลื่นที่เธอขับหลั่งออกมาอย่างมากมายก่อนหน้านี้ได้ทำหน้าที่ของมันเป็นอย่างดีช่วยให้ควยยักษ์ของตาคำมุดเข้าไปได้โดยไม่ทำให้เจ็บปวด หัวถอกบานใหญ่มุดแทงเข้าไปสัมผัสกับโพรงเนื้ออ่อนนุ่มภายในสร้างความกระสันให้กับตาคำเป็นยิ่งนัก ตาคำก้มหน้าลงไปมองผลงานของตนเองก็เห็นควยดำๆ ของแกถูกหีขาวๆ ของเยาวเรศคาบอมอยู่ครึ่งค่อนลำ กลีบเนื้อขาวๆ บวมขึ้นมา กลีบแคมในบางส่วนลู่มุดกลับเข้าไปในร่องรูตามท่อนควยของแก ...อูยยยส์..เป็นบุญควยกูจริงๆ ที่ได้เย็ดหีดีๆ แบบนี้...ซี๊ดดดดส์..คับ..แน่น..สุดยอดดดด...แกใช้สองมือจับขาของหญิงสาวแบะถ่างออกจากกันเพื่อช่วยเปิดช่องทางคับแคบให้กว้างขวางขึ้น ตาคำค่อยๆ ถอนลำควยของแกออกมาแล้วกระแทกกลับเข้าไปช้าๆ เพื่อกระตุ้นให้รูหีแสนคับนี้ทำความคุ้นเคยกับควยยักษ์ของแกเสียก่อน อีกทั้งยังช่วยให้น้ำหล่อลื่นที่เอ่ออยู่เต็มรูได้เคลือบท่อนควยอวบหนาทั่วทั้งลำ ตาคำกระเด้าควยเข้าๆ ออกๆรูหีของเยาวเรศอย่างใจเย็นไม่เร่งร้อน ความฝืดคับของโพรงเนื้อทำให้แกรู้ดีว่าร่องสาวของคุณภายังไม่พร้อมที่จะให้แกหักโหม ตาคำจึงเอื้อมมือข้างหนึ่งไปคลึงหัวนมหวังปลุกอารมณ์ของสาวสวยให้มากขึ้น ส่วนมืออีกข้างก็เลื่อนลงมาด้านล่าง สะกิดสะเกาเจ้าติ่งแตดเม็ดน้อยพร้อมกับการซอยควยสั้นๆ เข้าออกรูหีช้าๆ จากการเล้าโลมอย่างชำนาญของตาคำ ถึงร่างกายของเยาวเรศจะสลบไม่ได�

ขอบคุณมากครับ ขอโทษนะครับถ้าผิดกฎ มีเว็บดีๆมาแนะนำครับ เว็บหนัง รูป คลิป cooking courses ไม่มีเซนเซอร์ ใหญ่สุดในโลก รีบสมัครก่อนปิดรับ